De comfortzone-valstrik (en waarom je stil blijft staan)

Jij traint al maanden trouw twee keer per week. Dezelfde oefeningen, dezelfde dumbbells van 14 kilo. Je werkt netjes je schema af, je zweet een beetje, maar er verandert al tijden helemaal niets meer aan je lichaam. De 'kipfiletjes' onder je armen blijven gewoon zitten... "Ik sport toch gewoon hard?", denk je dan.

Hoe komt het dat er niks gebeurt in mijn lichaam?


Je lichaam is een meester in aanpassen. Als je week in, week uit hetzelfde gewicht blijft tillen, krijgt je brein geen signaal meer dat de spieren moeten groeien of sterker moeten worden. Je bent op dit moment aan het 'onderhouden', niet aan het verbeteren. Veel mensen durven niet zwaarder te trainen, omdat ze bang zijn voor blessures of omdat ze denken dat ze daardoor té gespierd worden.

Wat kun je nu anders doen?


Wat je wilt toepassen, is wat we 'progressive overload' noemen. Je hoeft niet meteen 10 kilo extra te pakken; begin met de kleinste stap omhoog. In de meeste sportscholen is dat een schijfje van 1,25 kg of een dumbbell die 2 kg zwaarder is.
Je kunt ook één extra herhaling toevoegen met hetzelfde gewicht.

Zolang de laatste twee herhalingen van je set er maar voor zorgen dat je niet meer kunt praten, ben je goed bezig.
Dat is de prikkel die je lichaam nodig heeft om te veranderen en die 'kipfiletjes' te laten krimpen.

Maar om die 'kipfiletjes' écht te laten verdwijnen, is alleen naar de sportschool gaan niet genoeg om voldoende calorieën te verbranden.
Het gaat erom wat je de rest van de dag doet.